H.V. de Cirkeltijgers

Vanavond was er dan onze eerste echte thuiswedstrijd in sporthal Vinkhuizen. De steunpilaren hebben hun werk gedaan, want de sporthal heeft de sneeuwstormen van afgelopen weken overleefd. Maar natuurlijk eerst even eten in Vinkytown. Na het trotseren van een spekgladde straat en het overwinnen van helse hoogtevrees-angsten op de, ook spekgladde, galerij op de 12e verdieping kregen we een lekker bord macaroni en niet te vergeten een nog lekkerdere abrikozentaart voorgeschoteld. Dat ging helemaal goed komen vandaag!
Onder leiding van inval-coach Davor moesten we zien te winnen van Brons. De uitwedstrijd in Delfzijl werd verloren, maar dit keer gingen we niet voor brons of zilver, nee we namen alleen genoegen met goud!
Eva kwam in de kleedkamer tot de conclusie dat ze haar lenzen was vergeten.. Dat werd dus keepen. Met bril bleek ze geluk wel scherp te kunnen zien, want ze schopte heel wat ballen het doel uit. Maar sommige ballen waren toch echt onhoudbaar en zo kwam het dat Brons ons steeds net 1 of 2 doelpuntjes voor bleef. Vlak voor rust kwamen we nog gelijk (6-6). Maar dit was helaas van korte duur. We stonden even te slapen, en binnen een minuut stonden we alweer met 6-8 achter. In de rust schudden we elkaar weer even goed wakker. Maar dit leek in het begin van de tweede helft nog niet goed geholpen te hebben. Brons bleef scoren en wij deden dit niet. Waardoor Brons 10 minuten voor het einde op een royale 7-11 voorsprong wist te komen. Maar zoals het echte tijgers, die niet voor de poes zijn, betaamd, lieten we onze koppies niet hangen. En bleven we vechten tot het bitter eind. Steffie moest na een solo-dribbel actie aan het zuurstof, maar de bal zat er wel in: 8-11. Chantal scoorde daarna al snel de 9-11. Twee oogknipperbewegingen later maakte Else-Miek een één-tweetje met Ines mooi af: 10-11. Gingen we dan echt nog punten pakken vandaag?? Helaas gooide Brons er nog eentje in: 10-12. Maar Suzan schoot er nog een lekker stuitballetje vanaf de linkerhoek in: 11-12. Daarna werd Ines mooi vrijgespeeld aan de cirkel: 12-12. Nog een paar minuten te gaan, spannend!!!! Brons wilde ook graag winnen en gooide er met een vervelend onderhands kanonschot nog eentje in: 12-13. Wij zetten daarna de turbo aan, waardoor Else-Miek wederom uit een mooi één-tweetje met Ines vanuit de rechterhoek een typisch Joja-doelpunt kon scoren: 13-13. Met nog minder dan een minuut op de klok scoorde Chantal met een beauty (via binnenkant paal) de winnende treffer: 14-13. De laatste 50 seconden leken daarna een eeuwigheid te duren, maar we hielden onze hoofden koel (figuurlijk dan, want letterlijk was dit niet te doen in de snikhete sporthal.) Eindstand: 14-13!
Chantal en Else-Miek wisten vandaag de penalties wel te scoren en daarmee hebben we vandaag hopelijk ook voorgoed afgerekend met ons penaltie-syndroom. (Die van Suzan ging op de paal, maar ach dat is natuurlijk ook een kunst op zich, dus dat nemen we maar voor lief.)
Met deze mooie, hardbevochten, oh zo welkome, overwinning zijn we het nieuwe jaar goed van start gegaan. Hopelijk volgen er in 2010 nog veel meer mooie overwinningen.
Ps. We hebben er even over nagedacht om Bas in te ruilen voor Davor, maar na een spoedberaad volgde de conclusie : ‘Bas, je mag blijven!’
Aangemeld door E-M